پاشوره
هدف برنامه : قله "پاشوره" ۴۰۱۰ متر
منطقه : جاده هراز - روستای "نوا"
تاریخ اجرا : جمعه ۱/۳/۱۳۸۸
سرپرست : حسین یوسف زمانیان
راهنما : محمد رهبری
تیم سرپرستی : امیر شیخ باقری، صادق صدر، داود کریمی، مرتضی نامور
تعداد نفرات : ۱۶ نفر
- قرار حرکت ساعت 4:30 صبح بود، اما متاسفانه مینی بوس ساعت 5 سر قرار حاضر شد، پس از رسیدن مینی بوس دو نفر از دوستان خوش قول !! هم رسیدند که نهایتا تیم ما با 16 نفر به سمت روستای نوا حرکت کرد.
- پس از طی کردن پیچ و خمهای جاده هراز، ساعت 6:35 به امامزاده هاشم رسیدیم، جهت تهیه آب جوش و .. ، 15 دقیققه توقف داشتیم.
- بخاطر صرفه جوئی در زمان، صبحانه را داخل مینی بوس خوردیم تا پس از رسیدن به روستا آماده حرکت باشیم.
- ساعت 7:20 از پل "مون" و دوراهی "آب گرم" گذشتیم و ساعت 7:50 در کنار روستای "نوا" از مینی بوس پیاده شدیم، و بدون اتلاف وقت، ساعت 8 صبح حرکت ما به سمت قله "پاشوره" آغاز شد.
- پس از یکساعت پیاده روی در داخل روستا و عبور از دشتهای سرسبز و بسیار زیبا، به کلبه ای کاهگلی و باصفا رسیدیم، در کنار کلبه همنوردان باشگاه اسپیلت رو دیدیم که پس از کمی گپ و گفتگو با سرپرست تیم "آقای حمیدی" و دیگر اعضا، در ساعت 9:10 به راه خود ادامه دادیم.

- با عبور از کلبه، کم کم شیب مسیر و کوهستانی بودن منطقه احساس می شد، بنابراین تقریبا در هر 1 ساعت تیم ما 15 دقیقه استراحت داشت.

- ساعت حدود 12 بود که به روی گردنه و ابتدای یال منتهی به قله رسیدیم، پس از نیمساعت عبور از گردنه، بدلیل شیب زیاد مسیر به تیم یک استراحت کوتاه داده شد که همگی با یک خواب کوتاه 10 دقیقه ای سرحال آمدیم و آماده حرکت نهایی به سمت قله شدیم، البته یکی از دوستان که کمی دچار ارتفاع زدگی شده بود به همراه آقای شیخ باقری (مسئول فرهنگی تیم!) به سمت دشت برگشتند.

- ساعت 13:55 تیم ما که اکنون 14 نفره بود موفق به صعود قله 4010 (یا 3900) متری پاشوره شد، پس از خواندن سرود ای ایران، استراحت و گرفتن عکس، ساعت 14:10 مسیر بازگشت را در پیش گرفتیم.
- ساعت 15:10 تا 15:30 جهت صرف نهار توقف داشتیم.
- سات 16:20 در کف دشت به 2 نفر دیگر تیم که جلوتر از ما برگشته بودند رسیدیم، و به خاطر اینکه تیم صعود کننده به آنها حسودی نکنند! ما نیز چند دقیقه ای را زیر نور آفتاب چرت زدیم.

- ساعت 17:40 به کلبه ابتدای دشت رسیدیم و بدلیل داشتن زمان و مساعد بودن هوا، برای آخرین بار استراحت کردیم، و چه استراحت دلچسبی بود پس از یک صعود خوب بر روی چمنهای سرسبز و با چشم انداز زیبای قله دماوند.

- ساعت 18 (6 بعدازظهر) بود و کم کم خورشید داشت در برابر عظمت دماوند تعظیم می کرد و سر فرود می آورد که ما به سمت روستای نوا به راه افتادیم.
- ساعت 19 تیم ما به مینی بوس رسید و ساعت 19:15 حرکت کردیم.
- بدلیل اینکه در ابتدای برنامه فرصت برگزاری جلسه معارفه نداشتیم، جلسه معارفه و انتقاد و پیشنهاد بطور همزمان در داخل مینی بوس برگزار گردید، که البته به دلیل خفن بودن سرپرست برنامه!!! بجز 2 مورد جزئی کسی انتقادی نداشت و همه راضی بودند.
- ساعت 20:30 در امامزاده هاشم توقف کردیم و به مناسبت این صعود موفق خودمان را "آش" مهمان کردیم؛ از نوع رشته و دوغ.
- ساعت 21:50 در کنار پل جاجرود توقفی کوتاه داشتیم تا 2 نفر از دوستان که صبح هنگام حرکت دیر رسیده بودند به ما بستنی بدهند و این هم از عجایب برنامه بود چون یکی از این دوستان اصفهااااااااااااانی بودند، البته ما بهشون نگفتیم که این جریمه دیر اومدن اونهاست و گفتیم که شیرینی صعودشون بوده.
- ساعت 11 شب دوباره به تهران رسیدیم و امیرآباد شمالی (مبدا حرکت) و دوباره ترافیک و شلوغی و سروصدا ...و این شهر پر هیاهو.
با تشکر از آقای امیر فراهانی بخاطر گزارش خییییییییییییییییلی مختصر و مفیدشون
سرپرست برنامه
كوهنوردي عشق به طبيعت است